هنگامى كه شب نوزدهم ماه رمضان فرا رسيد ، موقع غروب آفتاب ، « غسل » كرد و نماز مغرب را خواند ، سپس چهار ركعتى كه هميشه بعد از نماز مغرب مىخواند ، انجام داد و بعد وارد منزل شد . چون « بلال » اذان نماز عشا را گفت و مردم براى نماز آماده شدند ، رسول خدا صلى الله عليه و آله تشريف آورد و نماز عشا را با مردم به جماعت خواند و پس از آن دو ركعت نافلهء عشا را مانند شب‌هاى ديگر نشسته انجام داد و سپس ايستاد و صد ركعت نماز نافله مخصوص « شب قدر » را به جا آورد و در هر ركعت از آن پس از « حمد » ، ده مرتبه سورهء « قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ » را قرائت فرمود . پس از آنكه از صد ركعت نماز فارغ شد ، به خواندن نماز شب و « وتر » كه در ساير شب‌ها مىخواند مشغول شد . شب بيستم ماه رمضان مانند شب‌هاى قبل ، پس از نماز مغرب ، هشت ركعت و بعد از نماز عشا ، دوازده ركعت نافله مخصوص ماه مبارك رمضان را خواند . شب بيست و يكم ، هنگام غروب آفتاب « غسل » كرد و عمل شب نوزدهم را انجام داد . شب بيست و دوم به نمازهاى خود افزود ؛ به اين شكل كه هشت ركعت پس از نماز مغرب و بيست و دو ركعت پس از نماز عشا ، نافلهء مخصوص به‌جا آورد . چون شب بيست و سوم فرا رسيد ، هنگام غروب آفتاب غسل كرد و عمل شب نوزدهم و بيست و يكم را انجام داد . از حضرت صادق عليه السلام راجع به نوافل روزانه پنجاه ركعتى در ماه رمضان سؤال شد ، فرمود : رسول خدا صلى الله عليه و آله نمازهاى شب‌هاى ماه رمضان را به اضافه نوافل پنجاه ركعتى كه در غير ماه رمضان مىخواند ، به جا مىآورد و ابداً از آن پنجاه ركعت چيزى كم نمىفرمود . كيفيت انجام نوافل شب‌هاى ديگر از شب بيست و چهارم تا آخر ماه ، مانند شب بيست و دوم است ؛ چنان‌كه اخبار ديگر بر آن دلالت دارند . « 1 »

--> ( 1 ) . التهذيب ، ج 3 ، ص 64 ؛ الاقبال ، ج 1 ، ص 241 و الاستبصار ، ج 1 ، ص 233